Περιορισμένες παρέμειναν το 2025 οι ελαφρύνσεις σε εισφορές και φόρους για τη μεσαία τάξη και κυρίως τις οικογένειες με παιδιά, με αποτέλεσμα το κόστος εργασίας να παραμένει από τα υψηλότερα στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού για το 2026 (με στοιχεία του 2025), το σύνολο φόρων και εισφορών που επιβαρύνουν την εργασία ως ποσοστό του συνολικού κόστους (tax wedge) αυξήθηκε στις περισσότερες χώρες, φτάνοντας κατά μέσον όρο το 35,1% για έναν άγαμο εργαζόμενο με μέσο μισθό, από 34,9% το 2024, εξέλιξη που αντανακλά τη μη προσαρμογή των φορολογικών κλιμακίων στις αυξήσεις μισθών. Στην Ελλάδα η εικόνα εμφανίζει μικρή διαφοροποίηση βραχυπρόθεσμα, αλλά επιδείνωση σε βάθος χρόνου. Συγκεκριμένα, το tax wedge για έναν άγαμο εργαζόμενο με μέσο μισθό διαμορφώθηκε στο 39,3% το 2025, ελαφρώς μειωμένο κατά 0,16 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 39,5% του 2024, ωστόσο παραμένει αισθητά υψηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Μάλιστα σε αρκετές χώρες με υψηλότερο ή παρόμοιο tax wedge (π.χ. σε Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη) η μεγαλύτερη φορολογία συνοδεύεται συνήθως από υψηλότερα οικογενειακά επιδόματα, εκτεταμένες δημόσιες υπηρεσίες (παιδεία, υγεία, φροντίδα παιδιών) και μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος. Η εικόνα εμφανίζεται πιο επιβαρυντική για τις ελληνικές οικογένειες με παιδιά. Για ένα νοικοκυριό με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά, το tax wedge στην Ελλάδα ανήλθε στο 37,5% το 2025, το τέταρτο υψηλότερο στον ΟΟΣΑ, έναντι μόλις 26,2% κατά μέσον όρο στις χώρες-μέλη. Παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα φορολογικά συστήματα προβλέπουν ελαφρύνσεις για οικογένειες μέσω επιδομάτων και φορολογικών διατάξεων, στην ελληνική περίπτωση η μείωση της επιβάρυνσης λόγω παιδιών περιορίζεται σε μόλις 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ φτάνει τις 8,9 μονάδες.